Ten sam aceton może mieć w BDO inny kod w zakładzie chemicznym, inny w warsztacie, a jeszcze inny w gospodarstwie domowym, bo katalog odpadów patrzy najpierw na źródło. Pokazujemy, jak przejść od procesu do kodu, kiedy o wyborze decyduje chlor i które odpady towarzyszące wymagają osobnych pozycji w ewidencji.
Rozpuszczalniki z produkcji i stosowania wyrobów chemii organicznej mają kody z grupy 07, najczęściej 07 01 04*, a chlorowcoorganiczne 07 01 03*. Gdy źródła nie opisuje żadna grupa branżowa, zostaje grupa 14: 14 06 03* dla rozpuszczalników i mieszanin bez chlorowców oraz 14 06 02* dla chlorowcoorganicznych. Wszystkie te kody oznaczają odpady niebezpieczne.
Kod nadaje wytwórca odpadu, czyli zwykle zakład, w którym odpad powstał. Wpisuje go do karty ewidencji i karty przekazania w BDO, a odbiorca sprawdza, czy pozycja mieści się w jego zezwoleniu. Nasze zezwolenie 44/22/PZ.O obejmuje m.in. 07 01 03*, 07 01 04*, 14 06 02*, 14 06 03*, 20 01 13* i 08 01 21*.
Opis „inne rozpuszczalniki organiczne, roztwory z przemywania i ciecze macierzyste” powtarza się w siedmiu podgrupach. Różni je rodzaj wyrobu:
Każda z nich ma też odpowiednik z końcówką 03 dla frakcji chlorowcoorganicznych, np. 07 05 03* w farmacji.
Najczęstszy błąd to szukanie kodu po nazwie substancji. W katalogu odpadów nie ma pozycji „aceton” ani „toluen”, więc pracę zaczyna się od procesu, a nie od etykiety na beczce.
Wytwórcą jest podmiot, którego działalność powoduje powstanie odpadu. Przy usługach, takich jak czyszczenie zbiorników lub urządzeń, jest nim zwykle usługodawca, chyba że umowa stanowi inaczej (art. 3 ust. 1 pkt 32 ustawy o odpadach). To on nadaje kod i prowadzi ewidencję.
Powinna to pokazać karta charakterystyki. Jeśli mieszanina ma nieznane pochodzenie, potrzebna jest analiza. Od wyniku zależy pozycja w katalogu, klasa w przewozie i stawka za tonę.
Przed odbiorem porównaj kod z zezwoleniem odbiorcy i z tym, co naprawdę jest w pojemniku. Kartę przekazania wystawia się w BDO, a jej zatwierdzenie potwierdza masę i kod. Dokument trzymaj razem z kartą charakterystyki partii.
Sprawdź grupy branżowe: 07 dla wyrobów chemii organicznej, 08 dla farb, lakierów, klejów i farb drukarskich, 11 i 12 dla obróbki metali. Dopiero gdy żadna nie pasuje, sięgnij po grupę 14, która wprost wyłącza grupy 07 i 08.
Ciekły rozpuszczalnik, szlam z dna zbiornika, puste beczki i zużyte czyściwo to różne odpady. Szlam to 14 06 05* lub 14 06 04*, opakowania z pozostałościami 15 01 10*, a sorbenty i czyściwo 15 02 02*.
Najczęstszy błąd to szukanie kodu po nazwie substancji. W katalogu odpadów nie ma pozycji „aceton” ani „toluen”, więc pracę zaczyna się od procesu, a nie od etykiety na beczce.
Wytwórcą jest podmiot, którego działalność powoduje powstanie odpadu. Przy usługach, takich jak czyszczenie zbiorników lub urządzeń, jest nim zwykle usługodawca, chyba że umowa stanowi inaczej (art. 3 ust. 1 pkt 32 ustawy o odpadach). To on nadaje kod i prowadzi ewidencję.
Sprawdź grupy branżowe: 07 dla wyrobów chemii organicznej, 08 dla farb, lakierów, klejów i farb drukarskich, 11 i 12 dla obróbki metali. Dopiero gdy żadna nie pasuje, sięgnij po grupę 14, która wprost wyłącza grupy 07 i 08.
Powinna to pokazać karta charakterystyki. Jeśli mieszanina ma nieznane pochodzenie, potrzebna jest analiza. Od wyniku zależy pozycja w katalogu, klasa w przewozie i stawka za tonę.
Ciekły rozpuszczalnik, szlam z dna zbiornika, puste beczki i zużyte czyściwo to różne odpady. Szlam to 14 06 05* lub 14 06 04*, opakowania z pozostałościami 15 01 10*, a sorbenty i czyściwo 15 02 02*.
Przed odbiorem porównaj kod z zezwoleniem odbiorcy i z tym, co naprawdę jest w pojemniku. Kartę przekazania wystawia się w BDO, a jej zatwierdzenie potwierdza masę i kod. Dokument trzymaj razem z kartą charakterystyki partii.
Masz wątpliwość co do kodu? Wyślij kartę charakterystyki, a podpowiemy, która pozycja pasuje do Twojego procesu.
Inne rozpuszczalniki organiczne, roztwory z przemywania i ciecze macierzyste. Odpad z produkcji i stosowania wyrobów chemicznych, bez chlorowców: rozpuszczalnik po syntezie, popłuczyny, mycie reaktorów.
Rozpuszczalniki chlorowcoorganiczne, roztwory z przemywania i ciecze macierzyste. Ta sama grupa źródeł, ale z chlorowcami, co oznacza wyższą stawkę i osobny strumień.
Inne rozpuszczalniki i mieszaniny rozpuszczalników. Stosowany, gdy źródła nie opisuje grupa branżowa. Typowy przypadek to mycie części i urządzeń w warsztacie lub w utrzymaniu ruchu.
Inne chlorowcoorganiczne rozpuszczalniki i mieszaniny rozpuszczalników. Odpowiednik 14 06 03* dla frakcji z chlorowcami, np. z odtłuszczaczy na trichloroetylenie.
Rozpuszczalniki z grupy odpadów komunalnych. Dotyczy głównie gospodarstw domowych i selektywnej zbiórki w PSZOK. Odpad z procesu w zakładzie powinien mieć kod wskazujący to źródło.
Poznaj
koszty utylizacji rozpuszczalników
wminutKod to nie formalność w rubryce. Od niego zależy, czy partia w ogóle może trafić do danego odbiorcy, jak ją przewieźć i jak rozliczyć.
Krąg uprawnionych odbiorców
Dopuszczalne procesy
Obowiązek zgłoszenia SENT
Stawka za tonę
Wynik kontroli ewidencji
Kilka sytuacji powtarza się w zakładach niezależnie od branży. Każda z nich może zmienić kod, a często także koszt.
Zmywacz do farb lub lakierów ma własny kod 08 01 21*, a odpady farb i lakierów zawierające rozpuszczalniki organiczne 08 01 11*. Rozcieńczalnik po myciu pistoletów lakierniczych bywa opisywany na oba sposoby, bo łączy rozpuszczalnik z resztkami lakieru. Decyduje to, co faktycznie stanowi odpad i z jakiego procesu pochodzi.
Różnica ma skutek praktyczny. Przesyłki 08 01 11* i 08 01 21* od 1000 kg lub 1000 l podlegają zgłoszeniu w systemie SENT także w obrocie krajowym, a kodów 14 06 03* i 07 01 04* w tym wykazie nie ma. Przewóz przez granicę ma osobne zasady.
Art. 21 ustawy o odpadach zakazuje mieszania odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów oraz rozcieńczania substancji niebezpiecznych. Dolanie czystego rozpuszczalnika do partii z chlorem albo połączenie dwóch kodów w jednym mauzerze nie zmienia obowiązków, a może skończyć się administracyjną karą pieniężną (art. 194).
Wyjątek z art. 21 ust. 2 dotyczy mieszania, które poprawia bezpieczeństwo procesów przetwarzania, i nie jest sposobem na tańszy kod. Praktyczna zasada w zakładzie brzmi: osobny, oznakowany pojemnik na każdą pozycję z katalogu.
Gwiazdka przy kodzie wiąże się z właściwościami opisanymi w rozporządzeniu (UE) nr 1357/2014. Dla większości rozpuszczalników najważniejsza jest HP3, czyli łatwopalność, która obejmuje m.in. ciecze o temperaturze zapłonu poniżej 60 °C. Aceton ma ją na poziomie około −20 °C, octan etylu około −4 °C, toluen około 4 °C, a ksylen około 25–30 °C.
Frakcje chlorowane zwykle palą się trudniej, ale dochodzą inne zagrożenia, jak HP7, czyli działanie rakotwórcze, na przykład przy trichloroetylenie. Właśnie dlatego karta charakterystyki jest tu cenniejsza niż sama nazwa handlowa produktu.
Przy kontroli liczy się to, czy kod da się uzasadnić. Warto mieć pod ręką:
Dla porządku nasze dane: numer BDO 000034909, zezwolenie 44/22/PZ.O, licencja transportowa 62/2021.
Koszty opisuje cennik utylizacji rozpuszczalników, a możliwości regeneracji strona odzysk rozpuszczalników.
Zależy od źródła. Z produkcji i stosowania wyrobów chemicznych to najczęściej kod z grupy 07 z końcówką 04, np. 07 01 04*, a przy chlorowcach z końcówką 03. Gdy nie pasuje grupa branżowa, stosuje się 14 06 03*, a dla frakcji chlorowcoorganicznych 14 06 02*. Wszystkie są odpadami niebezpiecznymi.
Katalog nie ma osobnej pozycji dla acetonu. W zakładzie chemicznym będzie to zwykle kod z grupy 07 z końcówką 04, przy myciu części bez grupy branżowej 14 06 03*, a w gospodarstwie domowym 20 01 13*. Gdy aceton służy do zmywania farb, sprawdź też 08 01 21*.
Rozcieńczalnik z resztkami lakieru klasyfikuje się często jako 08 01 11*, a rozpuszczalnik bez znacznej ilości farby jako 14 06 03*. Katalog nie rozstrzyga tego wprost, więc ocena należy do wytwórcy i powinna wynikać ze składu oraz procesu.
Opis jest podobny, ale źródło inne. 07 01 04* dotyczy odpadów z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania podstawowych produktów chemii organicznej, a grupa 14 wprost wyłącza grupy 07 i 08. Po 14 06 03* sięga się, gdy źródła nie opisuje grupa branżowa.
Obecnością chlorowców. 14 06 02* to rozpuszczalniki i mieszaniny chlorowcoorganiczne, np. z dichlorometanem lub trichloroetylenem, a 14 06 03* to pozostałe rozpuszczalniki i mieszaniny.
Nie. Katalog opisuje 14 06 01* jako freony, HCFC i HFC, czyli przede wszystkim chłodziwa. Dla rozpuszczalników stosuje się 14 06 02* lub 14 06 03*.
Zwykle 14 06 05*, a przy chlorowcach 14 06 04*, gdy źródłem nie jest grupa branżowa. W przemyśle chemicznym pozostałości podestylacyjne i poreakcyjne mają własne kody, np. 07 01 08*, a przy związkach chlorowców 07 01 07*.
Opakowania z pozostałościami to 15 01 10*, a sorbenty i tkaniny do wycierania zanieczyszczone substancjami niebezpiecznymi 15 02 02*. To osobne pozycje w ewidencji, niezależne od kodu samego rozpuszczalnika.
Ten kod należy do grupy odpadów komunalnych i dotyczy głównie zbiórki od mieszkańców, np. w PSZOK. Odpad z procesu w zakładzie powinien mieć kod wskazujący to źródło, a nie 20 01 13*.
Zależy od kodu i trasy. W przewozie krajowym wykaz odpadów obejmuje m.in. 08 01 11* i 08 01 21* od 1000 kg lub 1000 l. Kodów 07 01 04* i 14 06 03* w tym wykazie nie ma, ale przewóz przez granicę ma osobne zasady. Przy każdym zleceniu sprawdzamy, czy zgłoszenie jest potrzebne.
Prawo dopuszcza maksymalnie 3 lata, pod warunkiem że uzasadniają to procesy technologiczne lub organizacyjne (art. 25 ust. 4 ustawy o odpadach), a czas sumuje się dla kolejnych posiadaczy. W praktyce pary tworzą strefę zagrożenia wybuchem, więc im krótszy pobyt w magazynie, tym lepiej.
Kod masz już ustalony. Teraz warto sprawdzić, ile kosztuje odbiór partii i czy można ją skierować do regeneracji.
Treść sprawdzona w listopadzie 2026 r.
oferty@cdsr.pl
+48 530 312 784
